Kappo Hiroki Arakawa

რესტორნის ცენტრში 10 სტუმრისთვის განკუთვნილი ომაკასეს დახლია, რომლის უკან შეფ-მზარეული ჰიროკი არაკავა (Hiroki Arakawa) კურსულ ვახშმებს თითქმის პირადი დიალოგივით ამზადებს. კაპოს ფორმატი იაპონიაში სტუმარსა და მზარეულს შორის ახლო კონტაქტს ეყრდნობა: კერძები მიწოდებამდე ადგილზე იწყობა, თანმიმდევრობა არანაკლებ მნიშვნელოვანია, ვიდრე ცალკეული პროდუქტები, ხოლო მენიუ სეზონსა და შეფის არჩევანზეა დამოკიდებული.

ჩვენი რესტორნების გიდის გუნდის აზრით, ეს ადგილი მცოდნეებისთვისაა: ძვირია, მაგრამ ვიზუალური გასტრონომიული გამოცდილება და შეფის ომაკასე დიდხანს ახსოვს.

ჰიროკი არაკავა თითქმის 35 წელია იაპონურ სამზარეულოსთან მუშაობს. სწავლა ოსაკაში თინეიჯერობაში დაიწყო, შემდეგ იაპონიაში, სინგაპურში, კუალა-ლუმპურსა და მოსკოვში მუშაობდა. რესტორნის სამზარეულოში ეს პროდუქტის სუფთა გემოზე ყურადღებით ჩანს: მენიუში არის ორაგულის მუცელი, სისხლიანი მოლუსკები, ვაგიუს საქონლის ხორცი, კლასიკური სუში და როლები, ომაკასეს კურსში კი შეიძლება გამოჩნდეს გიუ ჰოჰონიკუ იავარაკანი, ედომაე ნიგირი, ვონგოლეს წვნიანი და ოჰიტაში.

ომაკასე აქ დაახლოებით საათნახევარს-ორ საათს გრძელდება და 8–9 მიწოდებისგან შედგება: წასახემსებლები, სეზონური საშიმი, წვნიანი, ცხელი კერძი, სუში და დესერტი. რესტორანში ორი მიმართულება მიირთმევა — ომაკასე სუში და ომაკასე კაისეკი, ვახშმის შემადგენლობა კი დღითიდღე იცვლება. ცალკე დეტალია ბრინჯი: პროექტის გუნდის თქმით, შეფი მას ყოველდღე ამზადებს ამინდისა და ტენიანობის გათვალისწინებით.

ინტერიერი იაპონურმა ბიურომ Kawauchi Keisuke Design Office შექმნა. სივრცე მინიმალისტური გამოვიდა, მსუბუქი ფლორისტული აქცენტებით და ზედმეტი დეკორატიულობის გარეშე: მთავარი ვიზუალური აქცენტი მაინც დახლზე, შეფის ხელებსა და მიწოდებების თანმიმდევრობაზე რჩება. რესტორნის ღვინის ბარათი ვლადა ლესნიჩენკომ (Vlada Lesnichenko) შეადგინა, ჯდომის ადგილები კი მთავარ დარბაზსა და სავაჭრო გალერეის ატრიუმს შორის არის განაწილებული.