Mashenka

«Maşenka», Rus mutfağı hakkında müze ciddiyeti olmadan ve ondan bir gösteri yapma çabası olmadan konuşuyor, ama bu çaba başarılı oldu mu? Burada tanıdık lezzetler ve anlaşılır çağrışımlarla çalışılıyor, ama bunlar büyük bir restoran projesi düzeyinde toplanıyor.

Rehber ekibimize göre bu, muhtemelen her gün için bir mekân değil, ama bir vesile için ve Rus mutfağını bir yabancıya göstermek istediğiniz bir akşam yemeği için çok uygun bir adres.

Mutfaktan Igor Grişeçkin sorumlu, ve buradaki yaklaşımı çarpıcı numaralarla değil, lezzet hafızasıyla çalışmak olarak okunuyor. Menü büyük, ama rastgele hitlere dağılmayacak şekilde toplanmış. Yemekler tanıdık Rus ürünlerine dayanıyor, ama onlara formu artık restoran teknikleri veriyor. Istakozlar sosis formatına çevriliyor ve yoğun ıstakoz sosu ile püreyle sunuluyor, lahana sarması teması yengeç ve Brüksel lahanası üzerinden açılıyor, tiramisu motifli tatlı ise kişniş sayesinde borodinski ekmeği tonu kazanıyor. Yanında fırından gri lahana çorbası, elma braga'lı çil kuşu pate'i, kırmızı havyarlı patates donutları, sudak balığı, kök sebzeler ve bıldırcın var. Bu sayede menüde hem ev hafızası hissi hem de büyük bir restorandan beklenen hassasiyet kalıyor.

Aleksandra Vodnitskaya bar menüsünü aynı çizgide topluyor. Onu ilgilendiren egzotizm için egzotizm değil, Rus mutfağı için doğal ama kadehte beklenmedik biçimde ses veren ürünler. Bu yüzden kokteyllerde pancar, fırınlanmış balkabağı ve diğer anlaşılır malzemeler beliriyor, önemli bir rol ise samogon, ekmek şarabı ve polugar'a düşüyor. Liste için seçilen kelebek teması bile dekoratif bir oyun olarak değil, tüm konsept içinde özenli bir Nabokov kafiyesi olarak çalışıyor.

Yelena Kapanelli şarap bölümünü sadece Rus şaraphaneleri üzerine kuruyor. Liste coğrafi olarak düzenlenmiş ve hem küçük şaraphaneleri hem de tanıdık isimleri topluyor. Bu sayede modern Rus mutfağı fikri yemekte sona ermiyor, kadehte devam ediyor, ve akşam yemeği ilk kurstan finale kadar tek bir tonu koruyor.

ARCHPOINT'in iç mekânı da aynı düşünce üzerinde çalışıyor, ama bunu doğrudan bir «Rus üslubu» yeniden anlatımı olmadan yapıyor. Salonda farklı çağlardan Mariya portreleri toplandı, yoğun bir duvar hâlinde asıldı ve hafif bir metal ağla kaplandı. İçeride hem semaverler, hem mutfağın merkezinde bir fırın, hem Rus örgüsünün grafik motifi, hem de hemen fark edilmeyen birkaç ironik detay var.