Sankt-Peterburg'un En İyi İtalyan Restoranları

İyi bir İtalyan mutfağının açıklamaya ihtiyacı yoktur: yeterince makarna, şarap, ışık ve artık hiçbir yere yetişme telaşı olmadığı hissi kâfidir.

Sankt-Peterburg'un en iyi İtalyan restoranları, tabelasında İtalyan bayrağı ve duvarında mandolin asılı olan mekânlar değil. Buralar, pizza hamurunu Kalabriyalı kuşaklar boyunca pizzaiolo olmuş birinin yoğurduğu, vitello tonnatonun yirmi beş yıldır değişmediği çünkü değiştirilecek bir şey kalmadığı, sommelier'in mahzendeki her şişeyi ismiyle tanıdığı mekânlar. Sankt-Peterburg uzun zamandır kendi İtalyan sahnesini oluşturmuş durumda: beyaz masa örtülü klasik restoranlar, tezgâhta aperitifli gürültülü bistrolar ve kırk yumurta sarısıyla yoğrulan hamurdan makarna yapılan yirmi kişilik samimi trattoriaların hepsi burada var. Bugün Sankt-Peterburg'da bir İtalyan restoranı, sadece bir mutfak değil, akşamı geçirmenin ayrı bir yolu. Probka Family'nin amiral gemisi mekânlarından, en önemli şeyin bar ve doğru bir vinil plak olduğu atmosferik neo-bistrolara kadar, çıtayı yüksek tutan 15 adres derledik. Burada hem iş yemeği için, hem uzun bir pazar brunch'ı için, hem de Petrogradskaya Tarafı'nda bir yürüyüşün ardından spontane bir aperitif için yer var.

Mina, İtalyan ve Lübnan mutfaklarını bir uzlaşma gibi görünmeyecek şekilde bir araya getiriyor. Bitkilerle dolu aydınlık salon, geçen yüzyılın ortasındaki Beyrut'a gönderme yapıyor — zarif, burjuva ama soğuk olmayan bir Beyrut'a. Mutfağın başında, marka şefleri Gilberto Nasser ve Manuel Suraci'nin konseptine dayanarak çalışan şef Sergey Bich var. Masaya hemen taze pişmiş pideler geliyor — akşam yemeğinin tonunu belirleyen bir karşılama jesti. Mezeler burada bir fon değil, büyük bir sofranın parçası; İtalyan hattı ise makarna, şarap ve tanıdık bir Avrupa yumuşaklığı katıyor.

Probka, bir restoran için nadir görülen bir istikrar üzerinde duruyor: pek çok yemek ilk günden beri değişmemiş ve hâlâ güncel. Kırk yumurta sarısıyla yoğrulan hamurdan tajarin ve Piedmont salsiccia, burrata ve siyah trüflü tortelli, büyük bir kâseden servis edilen tiramisu — burada klasikler sırf yenilik olsun diye güncellenmiyor. Salonun ortasında Floransalı Gullo fabrikasının açık mutfağı, duvarlarda ise misafirlerin imzaladığı tabaklar var. Şarap kartı Wine Spectator tarafından ödüllendirilmiş ve iki sommelier tarafından takip ediliyor. Disiplinin modadan daha önemli olduğu bir Sankt-Peterburg İtalyan restoranı.

Giallo, adını İtalyan bir sinema türünden alıyor ve bu, menüye bakmadan önce bile hissediliyor: maun ağacı, yuvarlak hatlı bar, Murano camı, viniller ve 1960'ların loş atmosferi. Mutfak klasikleri harfiyen kopyalamak yerine onlarla özgürce çalışıyor: parmesan köpüklü kestane çorbası, sıcak ekmekle mortadella tonnato, tanınabilir bir İtalyan vurgusuyla comfort food. Asıl güç barda: imza kokteyller, dikkatli barmenler ve programa bağlanamayacak bir akşam uğultusu. Buraya bir şeyler içmeye gelinip fark edilmeden akşam yemeğine kalınıyor.

Da Manu, Probka Family'nin pizza ve aperitif etrafında kurulmuş, 26 kişilik küçük bir projesi. Mutfağın başında, bir pizzaiolo hanedanından gelen ve Reggio di Calabria doğumlu marka şef Manuel Suraci var; dedesi dünyanın en yaşlı pizzaiolosu olarak Guinness Rekorlar Kitabı'na girmiş. Buradaki hamur ince ve çıtır, şekliyle Sardunya usulü Pane Carasau'yu andırıyor. Menüde fıstıklı mortadelladan siyah havyarlı somona kadar on iki pizza var. Makarnalar ve Probka'nın gözde lezzetlerini, her şeyin neredeyse el uzatılabilecek mesafede gerçekleştiği samimi bir salon tamamlıyor.

Sofitel otelindeki FRESA, İtalya'nın 1960'larından bir restoran kartpostalı gibi görünüyor: alçı süslemeler, beyaz masa örtüleri, retro cazibe ve Fabio Bronde imzası taşıyan bir iç mekân. Grubun kurucusu, Sankt-Peterburg'da Sea, Signora ve Marco Polo'nun da arkasında duran şef Antonio Fresa. Projenin güçlü tarafı kendi pastanesi: maritozzo, cannoli, baba au rum ve şu topları sadece vitrinde değil, mekânın genel ruh halinde de yaşıyor. Kahvaltılar öğleden sonra saat bire kadar sürüyor: trüflü omlet, tartin üzerinde poşe yumurta ve mersin balığı havyarlı pankek eşliğinde. Detaylardan kısılmayan, restoran kalitesinde bir sabah formatı.

Oggi Bistro, Novaya Gollandiya'daki 'Butylka'da sekiz masa ve Duoband'ın en samimi İtalyan jestlerinden biri. Dmitry Blinov, klasikleri alıp resmiyet derecesini düşürüyor: tuğla, aynalar, loş ışık, açık mutfak ve üç net bölümden oluşan bir menü. Uno — soğuk mezeler, duo — makarna, balık ve kanatlı, tre — tatlılar. Tuzlu karamelli brioche Fransız tostu artık yerel bir efsane haline gelmiş durumda; bar ise aperitif kokteylleri, kahve ve bira üzerine kurulu. Oggi 'bugün' anlamına geliyor — format da tam olarak böyle: uzun planlar olmadan ama kesin bir lezzetle.

Marso Polo, Kanlı Kurtarıcı Kilisesi ile Mars Alanı arasındaki bir ek binada yer alıyor ve terası yıl boyunca açık — bu, şehir merkezinde bile nadir görülen bir durum. Restoran işletmecisi Antonio Fresa menüyü Kuzey İtalya üzerine kuruyor: et, odun ateşli fırın ve ricotta, burrata, mozzarella ile stracciatella'nın üretildiği kendi peynir mahzeni. Bunların hepsi makarnaya, pizzaya ve sofraya gelen büyük tabaklara yansıyor. Fabio Bronda'nın tasarladığı iç mekân, antikalar, şarap dolapları ve iki fırınla donatılmış cam bir pavyon gibi kurgulanmış. Menüde Toskana ve Piedmont şarapları, barda ise imza negroni sbagliato var.

Fontanka üzerindeki Salone Pasta Bar, makarna temasını 'karbonara - bolonez' klişesinden çok daha derinde tutuyor. Şef Vladislav Koptev iki gelenekle birden çalışıyor: ev yapımı makarnalar Emilia-Romagna tarifine göre elle şekillendiriliyor, fabrika makarnaları ise Gragnano'dan Gentile markasından alınıyor. Kseniya Smirnova'nın iç mekân tasarımı bir ironi katıyor: Rönesans tarzı freskler, pirinç bar, Ginori porselenleri ve Fransız pazarlarından çatal bıçak takımları. Kokteyl kartını, mevsimsellik ve İtalyan çağrışımlarıyla baş barmen Vadim Ovchinnikov hazırladı. Sankt-Peterburg'da nerede makarna yenir sorusuna burada kendinden emin bir cevap veriliyor.

Komitet grubuna ait Flori, ölçeğiyle hemen dikkat çekiyor: aynalı merdiven, asansör, özel balkonlu teras, canlı çiçekler ve Floransa zambağı şeklinde bir abajur. Up to you Design'dan tasarımcı M. Fedorova, klasik zarafeti taze vurgularla birleştirmiş. Marka şef D. Shaykin ve konsept şef A. Krasov, menüyü kahvaltıdan akşam yemeğine kadar yönetiyor: sabahları omletler, benedict yumurtalar ve eritilmiş lor peynirinden syrniki, akşamları ise odun ateşli fırından Floransa usulü biftekler ve sığır etli, siyah trüflü risotto. Şarap kartı, İtalya, İspanya ve Fransa'dan gelen yeni etiketlerle düzenli olarak güncelleniyor.

Aleksey Alekseev'in Itameshi'si, köşeleri yumuşatmaya çalışmadan İtalya ile Japonya'yı bir araya getiriyor. SUITE N.7 tasarım bürosu, yüksek tavanlı ve panoramik camlı mekânı ağaçlar, ahşap panellerle ve Amerika'dan getirilen vintage koltuklarla doldurmuş. Alekseev bizzat ocağın başına geçmiş: menüde dil bifteği ve shiitake mantarlı casarecce, tom yam soslu karidesli pizza, sriracha soslu tempura Kenya fasulyesi var. Baş barmen Roman Kachanov, grappa, sake, amaro ve tropikal meyveleri bir araya getiriyor. Sankt-Peterburg'daki İtalyan mutfağı restoranları nadiren bu kadar sıra dışı oluyor.

Petrogradskaya Tarafı'ndaki AGA, ihtişamı seçmiş: bin metrekare alan, odun ateşli fırınlı açık mutfak, deniz ürünleri için buz vitrini, panoramik camlar ve teras. Marka şef Almaz Iskakov ve şef Pavel Sukhoparov menüyü Akdeniz'e doğru yönlendiriyor: Sicilya zeytinleri, Kantabriya ançüezleri, ahtapot, acqua pazza soslu levrek, salsa verde'li fritto misto. Restoran işletmecisi Aleksandr Shavliashvili, iç mekânı mermer, ahşap ve deriden, neredeyse otel sadeliğinde bir düzenle bir araya getirmiş. Burası samimiyetten çok, kendinden emin, büyük bir akşam yemeği için bir mekân.

Boat Station'ın en güçlü yanı her şeyden önce konumu: Petrovsky Bulvarı'ndaki eski bir su alanı, panoramik camlar, camın ardında Malaya Nevka Nehri ve köprüler. İç mekân manzarayla yarışmıyor — hasır mobilyalar, açık tonlar, ahşap ve hafif bir tatil beldesi havası. Menü Avrupa ve Akdeniz mantığı üzerine kurulu: makarna, pizza, balık, deniz ürünleri, ateş ve közde pişen yemekler. Burada akşam yemeği sadece yemekle değil, camın ardındaki ufukla da ilgili hale geliyor. Manzaralı Sankt-Peterburg İtalyan restoranları genellikle turistik bir havaya bürünür; burada bundan kaçınmayı başarmışlar.

La Biga Italian Bistro ekibi Tondo'yu ayrı bir salotto olarak açtı — İtalyan mid-century modern tarzında, sıcak ahşap, vintage parçalar ve sanat eserleriyle donatılmış samimi bir oturma odası. Tasarımcı Kseniya Smirnova, açık mutfağa bir sahne değil, akşamın bir katılımcısı rolü vermiş. Menünün merkezinde Tonda Romana pizzası var: ince, çıtır hamur ve pizzaiolonun gereksiz süslemelerden uzak malzemeleri. Yanında imza soslu makarnalar, crudo, tartarlar ve kömür ızgarada pişen yemekler var. Petrogradskaya atmosferi burada gürültülü değil, toparlanmış — hamurun, şarabın ve sohbetin önemli olduğu bir akşam için.

Syrovarnya'da üretim doğrudan salondan görülüyor: taze peynirler her gün yapılıyor, olgunlaştırılmış olanlar raflarda dinlendiriliyor, burrata ve halumi ise menüde bir süsleme değil, bir temel olarak kullanılıyor. Novikov Group ve Pinskiy&Co'nun projesi, açık döngülü bir İtalyan trattoriası mantığıyla çalışıyor. Şef Aleksandr Karyukin menüyü odun ateşli fırın pizzası, elde yapılan makarna, çiftlik tavuğu ve kendi atölyesinde hazırlanan tatlılar üzerine kuruyor. Teras Kovensky Sokağı'na açılıyor, masaların arasında ise mine çiçeği, nane ve ortanca yetişiyor. Format anlaşılır ama basite indirgenmiş değil.

Goose Goose, restoran hafızası olan bir binada yaşıyor: 19. yüzyılda burada Sankt-Peterburg'un tanınmış restoranlarından biri hizmet vermiş, daha sonra ise Rusya'nın ilk kokteyl barı 'Medved' açılmış. Klasik mimari, müze havasına bürünmeden izlenimin bir parçası olmaya devam ediyor. İki kat farklı akşam senaryoları sunuyor, iki veranda ise kapalı avlu ile şehir sokağı arasında bir seçim imkânı veriyor; özel akşam yemekleri için balkonlu ayrı bir oturma odası da mevcut. İtalyan mutfağı gereksiz bir ağırlıktan uzak kurgulanmış, bar hattı ise mekânın tarihiyle uyum içinde. Merkez yakında ama turistik telaş buraya neredeyse hiç uğramıyor.