Niki Piano Bar

Yetmiş kişilik salon, restore edilmiş bir piyano etrafında kuruldu — kelimenin tam anlamıyla tüm mekânın ritmini belirliyor. Tasarımcı Yevgenia Uzhegova, konsepti bir koza olarak tanımlıyor: bal rengi dağınık ışık, renkli yansımalı vitraylı bir bar, pencerelerde Fransız perdeler — hepsi misafirleri Bolşaya Nikitskaya'nın gürültüsünden kesiyor. Rus doğası motifli resimli vestiyer ve salonun arka kısmındaki gizli «loca»lar, imparatorluk döneminin restoran kabinlerine gönderme yapıyor. Giriş bölgesini Grigori Mayofis'in tuvali yönetiyor — resim ve fotoğrafın kesişiminde nadir bir bromoyl tekniğiyle çalışan bir sanatçı. Üzerinde — piyano başında bir ayı, piyano barın yüzü hâline gelen bir karakter. Mihail Psyurnikov, Anastasia Motina ve Olivia Lem'in eserleri, açık raflardaki antika pelüş ayılarla yan yana duruyor.

Rehber ekibimize göre Niki Piano Bar'da bulunmak hoş, seyirci iyi, salon akşama doğru canlanıyor — ama akşam yemeğinden sonra geri dönme isteği kalmadı.

Dan Miron'un mutfağı, tanıdık Rus sofra vesilelerini topluyor, ama onları müze harfiyeti olmadan sunuyor. Menünün başında — iki sunum senaryolu havyar: gözlemeler ve ekşi kremayla daha ev tipi, veya soğutulmuş sebzelerle taze. Sert alkole tuzlu mezeler, uzun süre bekletilmiş jöle, domuz yağı ve hardal sunuluyor. Devamında daha restoran tonlu yemekler beliriyor: patates rösti içinde yengeç, farklı dolgulu küçük çiğ börekler, sandviçler, balık ve deniz ürünleri. Sıcak bölümde Rus kanonunu mantı, kuşkonmazlı buharda muksun ve havyar soslu somon turtası sürdürüyor. Tatlıda — trüf yoğunluğu ve konyak vurgusuyla imza «Kartoşka» versiyonu, fındık kremalı meringue rulo ve meyve-orman meyveli sorbeler.

İçeceklerden şef barmen Maksim Gorelik ve bar müdürü Yuri Şaydiyski sorumlu. Listelerinde eski Moskova içki kültürü restoran hassasiyetiyle birleşiyor: sert içki iyice soğutulmuş sunuluyor, meyve likörleri vintage ruh hâlli sürahilerde getiriliyor, kokteyller ise yerel lezzetler ile Fransız göndermeleri arasında dengeleniyor. Votka salatalık tazeliği ve tonik'le karıştırılıyor, siyah frenk üzümü French 75 mantığıyla, kavun ise sgroppino formatıyla. Alkolsüz bölüm de tanıdık Rus çağrışımlarına dayanıyor: mandalinalı kissel ve bahçe otlarıyla ananaslı kvas. Şarapta ana odak şampanyaya kayıyor, yanında ayrı bir Rus etiket seçkisi var.

Canlı müzik her gün çalıyor: davetli sanatçılar tanınabilir melodiler icra ediyor, ve bu format her akşamı biraz öngörülemez kılıyor. Ancak masadaki konumu göz önünde bulundurmakta fayda var — rehber ekibimizin gözlemlerine göre piyano yanında sohbet yüksek sesle yürütülmek zorunda kalıyor, salonun uzak yerleri ise belirgin biçimde daha fazla konfor sağlıyor. Ziyaret anında servise dair sorular kaldı: içeceklerin uzun beklemesi ve farklı misafirlere senkronize olmayan sunum. Mekân hoş bir seyirci topluyor ve cuma akşamına doğru salon dolu oluyor, ama bir tamamlanmışlık hissi henüz oluşmuyor.